Ish-trajneri i kombëtares është dekoruar së fundi nga Presidenti Alfred Moisiu për merita në sport. Në fushën pedagogjike Fillimisht ka botuar monografi, tekste mësimore dhe studime. Më pas ka botur librin Përgatitja tekniko-taktike. Përgatitja e futbollistit. Metodat Studimore. Metodat intervalore në përgatitjen e futbollistit. Përgatitja e futbollistit nga mosha e vogël dhe deri në profesionalizëm. Së fundmi, dy libra të tjerë Tirana, personalite, shkenca dhe Tirana, personalite, sport. Titujt e marrë Mjeshtër i Sportit, Mjeshtër i Merituar, Trajner i Merituar, Nderi i Sportit Shqiptar, Nderi i Qytetit të Tiranës, Fisnikëria e Tiranës, Urdhri Naim Frashëri, Medalje lufte si partizan dhe së fundi Mjeshtër i Madh, i dhënë me dekret nga ana e Presidentit Alfred Moisiu.

Futbolli shqiptar ndër vite ka nxjerrë shumë sportistë me cilësi dhe virtyte të mëdha, të cilët kanë kontribuar për ngritjen e cilësisë së kësaj loje magjike. Pa dyshim, një prej figurave që spikat me kontributin e tij të çmuar në futboll është Shyqyri Rreli. I lindur në një familje tiranase, te bulevardi Zogu i Parë, me të ardhura të vogla, barra kryesor i ka takuar pikërisht Shyqyriut për të mbajtur pjesëtarët e tjerë të shtëpisë pas vdekjes së babait. Pasioni i Rrelit për futbollin ka qenë shumë i madh, sa që në moshë të vogël ka nisur të luajë fillimisht në lagje dhe më pas në fushat sportive me baltë të kryeqytetit. Fshehurazi nënës, por me mbështetjen e shokut të ngushtë, Nuri Metanit, dhe atij të skuadrës, Refik Resmjes, Shqyri Rreli do ta niste fillimisht karrierën si portier për shkak të shtatlartësisë trupore, për të përfunduar më pas si qendërmbrojtës. Ja se si i kujton ai fillimet e karrierës Futbollin e kam nisur si një pasion që i karakterizonte të gjithë bashkëmoshatarët e mi në atë periudhë. Më pëlqente shumë ky sport, por problemi im më i madh ishte nëna, e cila nuk dëshironte që të merresha me këtë punë, pasi kishte hall se dëmtohesha apo sëmuresha. Pavarësisht kërcënimeve të saj, i thosha vëllait më të vogël të mos tregonte se çfarë bëja.

Do të duhej një dëmtim në buzë, i pësuar në ndeshjen Tirana-Skënderbeu, pas kontaktit fizik që pata me Aristidh Papadhopullin, që nëna të kuptonte të vërtetën, sepse vëllai foli me zë të lartë në shtëpi. Kaq duhej që unë më pas t'i tregoja të vërtetën asaj, duke u justifikuar se kisha dy vjet që luaja futboll, sepse ishte e vetmja kënaqësi që kisha pas lojës së bilardos dhe gjuetisë. Në atë periudhë, shpërblimi ynë për kontributin e dhënë në fushë ishte në marrjen e ndonjë kile gjalpë apo sheqer, të cilat kur i çova në shtëpi, nënës iu bë shumë qejfi. Përveç futbollit, në këtë periudhë unë bëja edhe një normë tjetër, pasi isha i detyruar të ndihmoja familjen pas humbjes së babait. E vërteta është se kushtet tona në futboll ishin të këqija, krahasuar me këto fusha që janë sot, ku na mungonte baza materiale. Dua të kujtoj se jo pak herë kam luajtur me këpucë që u kishin dalë gozhdët dhe ku thundrat bëheshin gjak, por këtë arsyetim nuk mund t'ia bënim të ditur trajnerit,- tregon me keqardhje Shyqyri Rreli.

Gjatë 14 vjetëve si futbollist, ai ka përjetuar momente të bukura, por edhe të këqija. Rreli e quan veten me fat që ka pasur mundësi të luajë me dy nga skuadrat më në zë të kampionatit shqiptar, siç ishin asokohe Tirana dhe Dinamo. Kontributi i tij më i madh është me fanellën blu, kur thotë Dinamo në atë periudhë sapo ishte formuar, ku trajner kishim Zihni Gjinalin. Emocionet më të mëdha i kam pasur në ndeshjen e tretë ndaj Partizanit, ku stadiumi Qemal Stafa mbushej plot e përplot me tifozë nga të dy ekipet. Në rolin e mbrojtësit të fundit, pas vetes, kisha portierin Qemal Vogli, i cili gjithmonë më kërkonte të kapte topin e parë, me qëllim që t'i dilnin emocionet. Pasi e bëra një gjë të tillë, m'u duk edhe mua vetja sikur u çlirova nga kjo anë, kur ai më pas më tha që tani jam në një gjendje të shkëlqyer. Pa dyshim që në atë periudhë ka qenë një rivalitet mjaft i ashpër midis Dinamos dhe Partizanit, ndërkohë që Tirana ishte duke i ngritur si skuadër. Një moment që nuk do ta harroj kurrë ka qenë ndeshja me Tiranën, kur edhe pse ishim shpallur kampionë, në fund kemi humbur me rezultatin 4-2,- kujton Shyqyri Rreli.

Detyra e trajnerit dhe ndërhyrjet nga lart
Nuk e ka pasur me shumë pasion detyrën e trajnerit, por Shyqyri Rreli është detyruar ta bëjë një gjë të tillë edhe nga rrethanat që ishin në atë periudhë. Mësuesi i tij i parë është i ndjeri Zihni Gjinali, që gjithmonë i thoshte Hajde, vëllai im, do ta provosh edhe ti detyrën e trajnerit. Pasi e nisi karrierën me ekipet e shkollave, për të përfunduar te kombëtarja, trajneri Rreli bën të ditur Një impuls për të kryer detyrën e trajnerit ma ka dhënë Zihni Gjinali, që më mbante gjithmonë afër në skuadër. Për mua trajneri ka qenë si një prind i dytë dhe këtë doja ta përçoja edhe te futbollistët që drejtoja. Sukses të madh do të quaja përmbysjen e rezultatit që i bëmë në Tiranë ekipit të Rumanisë, kur drejtoja Shpresën. Pas humbjes 3-1 në Bukuresht, nuk kam vënë gjumë në sy për dy javë, derisa e përmbysëm këtë rezultat me një fitore të madhe 7-1.

Gjatë gjithë kthimit nga Bukureshti në Tiranë me tren u kam komunikuar lojtarëve gabimet që bëmë, por edhe u injektova besimin për kualifikim, të cilin më pas e arritëm me meritë. Edhe vetë nuk u besoja syve për lojën e zhvilluar nga djemtë, a thua se u kisha dhënë të gjithëve doping. Një problem që kam pasur shpesh në periudhën kur kam drejtuar ekipin Shpresa dhe atë kombëtar, ishin ndërhyrjet nga lart. Pikërisht në ndeshjen me rumunët, kam arritur të kem ndërhyrje edhe nga ish-ministri i brendshëm, Feçor Shehu, për të aktivizuar futbollistin Ilir Përnaska, të cilit i kishte përfunduar mosha, por e kishim të drejtën ta mbanim në ekip. Pas kërcënimeve që pata, nuk u tundova aspak dhe në fushë hodha atë formacion që kisha menduar, teksa në fund u shpërbleva me fitimin e trofeut. Atë ditë, edhe Zoti ishte me mua.

Nëse do të flas për ecurinë me ekipin kombëtar, nuk mund të harroj fitoren me Belgjikën 2-0, barazimin 0-0 me Poloninë, barazimin 0-0 me Greqinë, po në Tiranë. Meraku i vetëm ka qenë humbja 2-0 e pësuar në fushën e grekëve, ku kam dyshimet e mia për sa i takon asaj që u ndodhi djemve në fushë, ku edhe pse nuk kam prova, nga ana e futbollistëve më është komunikuar fakti se u është hedhur diçka e keqe në ushqim. Pavarësisht humbjeve, kemi zhvilluar ndeshje dinjitoze me Suedinë, me Belgjikën jashtë, por edhe me Irlandën e Veriut. Një gjë të cilën do ta theksoja shumë, ka të bëjë me faktin se kam qenë i pari që kam injektuar në ekipin kombëtar mentalitetin sulmues. Futbollistëve u thoja gjithmonë se duhej të mbronim duke sulmuar, ide të cilën vazhdoj ta jap edhe si recetë për trajnerët e sotëm. Në lidhje me lojtarët që nuk i kam afirmuar vetëm unë, por edhe kolegët që kanë punuar në ekipet e tyre, janë Agustin Kola, Arben Minga, Sulejman Mema, Sulejman Starova apo Astri Hafizi etj. Medin Zhegën e kam pasur asistent në kombëtare, kurse Aleko Pilikën tek ekipi Shpresa. Dua t'i falendëroj të gjithë për bashkëpunimin që kam pasur gjatë asaj periudhe, ku nuk dua të lë mënjanë as gazetarët, që i kam pasur në çdo kohë afër,- shton më tej Shyqyri Rreli.

Mirel Josa, dhëndër pasi ishte në kombëtare
Ish-trajneri i kombëtares, Shyqyri Rreli, ka bërë publike edhe lidhjet e tij me Mirel Josën. Eshtë dhëndri i vajzës sime, Brunildës. Lidhja mes tyre ka ardhur si rrjedhojë e njohjes në shkollë, ku sigurisht ka ndikuar edhe nëna e Mirelit, që ishte pedagoge, ndërkohë që ne nga ana jonë si familje e mirëpritëm këtë krushqi. Josa njihet për sjelljen e tij model në fushë dhe jashtë saj, kështu që jemi të kënaqur edhe pas kaq vitesh. Dy gocat e tij, Lorna dhe Klaudia, janë të shkëlqyera në sport, por edhe në mësime, madje e madhja ka edhe diplomë hendbolli, të marrë në Selanik. Për sa i takon vajzës tjetër time, Rudinës, ka një fëmijë, Sarën, dhe që të tri këto mbesa më japin shumë kënaqësi. Në këtë mes, nuk mund të harroj edhe bashkëshorten, që ka qenë gjithmonë pjesë e sakrificave të mia.

Futbolli i sotëm, në skanerin e Rrelit
Ndjek thuajse çdo ndeshje që luhet në stadiumet e kryeqytetit. Ish-trajneri i Tiranës dhe ekipit kombëtar, Shyqyri Rreli, nuk mund të mos bëjë krahasimin mes kohës së tij dhe kësaj të sotmes. Futbolli është një shkencë në të stërvitur dhe në të luajtur. Vë re që kemi bërë progres në këtë drejtim, krahasuar me periudhën time si lojtar apo trajner si në aspektin tekniko-taktik, ashtu edhe në spektakël. Prodhohet lojë, por nuk ka shumë emocion për sportdashësit, sepse lojtarët, përveç të tjerave, duhet të vënë shpirtin në fushë. Tirana e ka karakteristikë një gjë të tillë, ndërkohë që Partizani e ka humbur vitet e fundit. Për Elbasanin, Teutën dhe Vllazninë do të thoja fjalë të mira. Ajo që më shqetëson më shumë, ka të bëjë me fenomenet e këqija që shfaqen rëndom, si dhuna apo fyerjet në kor. Sportdashësit tanë duhet të kuptojnë se bëhet fjalë vetëm për një lojë dhe nuk duhet të kopjojnë anët e këqija të futbollit botëror.

Dekorimi i Presidentit, një sadisfaksion i madh
Emër i shquar i futbollit tiranas dhe shqiptar, si sportist dhe trajner, përfaqësues i spikatur i traditës sonë sportive, frymëzues për brezat e sportistëve të rinj. Këto fjalë kanë qenë të shkruara në dekorimin që Presidenti i Republikës, Alfred Moisiu, i ka bërë disa ditë më parë Shyqyri Rrelit, si Mjeshtër i Madh. Së bashku me të në fushën e sportit është dekoruar edhe Sabri Peqini, ndërkohë që pas këtij momenti të veçantë, të mërkurën Rreli organizoi një drekë festive me shumë të ftuar në ambientet e hotel Tirana Internacional.

Pasaporta e Shyqyri Rrelit
- Ditëlindja 18.05.1930
- Vendlindja Tiranë
- Roli në fushë mbrojtës
- Numri i fanellës 3
- Karriera si futbollist Erzeni, sezoni 1948-1949. Tirana (Puna), sezoni 1949-1951. Dinamo, sezoni 1952-1962.
- Gola të shënuar 1 (Flamurtari-Dinamo 1-2, vitin 1953).
- Trofetë e fituara 4 tituj kampion dhe 4 Kupa të Shqipërisë (Dinamo).
- Pjesëtar i ekipit kombëtar 1955-1958 (kur trajner ka qenë Adem Karapici, më pas Loro Boriçi dhe Andrea Lukshinov).
Karriera si trajner Trajner-futbollist me ekipin e moshave Petro Nini Luarasi, në vitin 1961. Mësues i edukimit fizik. Trajner i klasave sportive. Pedagog i Mjeshtërisë së Lartë Sportive. Trajner-Pedagog me ekipin e Shkëndijës, fillimisht me të rinjtë në kategorinë e dytë dhe më pas në të parën. Trajner i Tiranës nga viti 1987-1990. Trajner dhe drejtor teknik i ekipit të sapoformuar, Albanët nga 1994-1998, duke dalë në vendin e dytë, në kategorinë e dytë. Konsulent dhe më pas trajner i Teutës në vitin 1993.
- Trajner i Shkumbinit për disa muaj në vitin 1996.
- Trofetë e fituara si trajner 2 tituj kampion me Tiranën.
- Trajner i ekipit Shpresa 1972-1982 (2 herë kampion ballkanik).
- Trajner i ekipit kombëtar 1982-1990.

Aurel Celibashi