Jeta sportive me fjalët e futbollistit shqiptar që ka shënuar më tepër gola në Ligat e huaja Profesioniste.

Milaim Rama, që prej vitit 1997 gjendet – me ndërprerje prej 2004 deri 2006 (Augsburg dhe Schaffhausen) – në radhët e FC Thun të Zvicrës. Duke patur parasysh çiltërsinë dhe përzemërsinë e tij, kërkesës për një bisedë Ekskluzive futbollisti shqiptar iu përgjigj pozitivisht, duke na krijuar mundësinë ta zhvillojmë bashkëbisedimin shoqëror afër stadiumit të FC Thun pak çaste pasi 31-vjeçari Rama mbaroi stërvitjen e kësaj dite. Lojtari kosovar duket i freskët, edhe pse praktika ishte shumë intensive.

Me stilin e tij të lojës, simpatizantët e klubit janë tepër të kënaqur, dhe kërkojnë prej atij, që me golat dhe me lojën simbolike luftëtare të Thun-it të rënditen në shkallët e favorshme të tabelës, që mundëson të mbeten sërisht në "AXPO Super League" të Zvicrës. Padyshim, Rama është një ndër shpresat më të mëdha të klubit afër liqenit në Thun dhe është lojtar që çdo minutë që ai shpenzon në fushë e kalon në lëvizje, mendime të cilat i ka shprehur shpeshherë edhe trajneri i FC Thun, austriaku Heinz Peischl, në intervistat e shumta të tij. Milaim Rama që prej moshës 17-vjeçare erdhi nga Kosova. Një ardhje tepër emocionale, siç e tregon futbollisti. Në fillim, iu bashkangjit klubit amator FC Interlaken, ku edhe vëllai i tij Ramushi po luan edhe sot e kësaj dite futboll.

Rezulatet pozitive që ai i arriti pas ardhjes prej Kosove me amatorët e Interlakes e intriguan klubin e tij aktual FC Thun duke treguar një vëmendje të përkushtueshme për një transfertë të mundshme. Gjithçka u bë realitet sa hapë e mbyll sytë dhe pas atij momenti filloi një karrierë e re, e paharrueshme, e bukur dhe më e suksesshme për shqiptarin në Zvicër. Milaim Rama është aktualisht golshënuesi më i mirë shqiptar në të gjitha Ligat profesionale. Ka shënuar aktualisht, 84 gola në dy ligat profesionale të Zvicrës. Kulmi i karrierës së tij u arrit në vitin 2004, ku sportisti dashamirës u inkuadrua në radhët e kombëtares, si shqiptari i parë në historinë e Zvicrës, dhe pjesmarësi i parë shqiptar në garat EURO 2004 në Portugali, ku në ndeshjen e fundit të grupit trajneri zvicran Kuhn e vëndosi në lojë për 5 minuta në vend të Gygax. Zvicra humbi 1:3 kundra Francës, dhe Milaimi nuk u aktivizua më për lojë internacionale!

Milaim Rama, karriera juaj shembullore shqiptare filloj kur i kishit 17 vjet. A ju kujtohen ditët e para në Zvicër?
- Veçanërisht dita e parë më kujtohet si sot. Pas zbritjes prej aeroplanit në Zürich më priti një gjë e re. Hypëm në tren për në Interlaken. Gjelbërimi në Zvicër më la përshtypje të bukur. Në atë moment, mund të them pa hezitim se nuk ëndërrova aspak të arrij karrierë të tillë.

Kush ju kontaktoj nga ana e FC Thun-it në vitin 1997?
- Kontakt të parë kam patur me trajnerin Andi Egli. Thun-i atëherë ishte në ligën e dytë, Nationalliga B. Pasi më morri në fazën pregatitore në qershor të cilën e ushtrova në Thun, i lashë përshtypje të mira. Për këtë arsye ai vendosi të më angazhoj në klub.

Keni qenë i vetëdijshëm se çfarë karriere do të fillonit me nënshkrimin e kontratës në Thun?
- Jo. Në atë kohë nuk mendoja të arrij kulmin. Por kam punuar gjithmonë maksimalisht, dhe kam qenë serioz në lidhje me profesionin tim si futbollist. Hapë për hape kam arritur atë çka jam sot. Por në fillim isha në fazë të atillë, që të mësoja të flisja gjuhën gjermane. Më ka ndihmuar një shokë në Interlaken të adaptohem shpejt. Stërvitjet u bënë më intensive, dhe po ashtu edhe angazhimi im personal ishte më i madhë. Por ma kryesor ishte besimi maksimal në vethtvehte, që nuk më lejoj të bëjë hapa mbrapa,e më ndihmoi të jem i kënaqur me karrierën e deritanishme.

I bëtë 25 vjet deri sa shënuat mbi 10 gola në kampionatin zvicran. Cili ishte apekti kryesor, që ndryshuat në lojën tuaj dhe si ndodhi, që në vitin 2002 shënuat 25 gola?
- Pikë së pari, puna ime e pandalshme. Mu desh një kohë relativisht e nevojshme deri sa e arrita nivelin taktik të lojtarëve në Zvicër, edhe deri sa i kuptova lëvizjet në lojë që priten nga trajnerët e mij. Në fushë të madhe fillova të luaj në Interlaken për herë të parë, kurse në Kosovë kam luajtur futboll në shkollë ose me shokët e mi në rrugë. Më ka munguar puna e të rinjve, që bëhet këtu.

Në atë sezon arritët promocion në ligën e parë zvicrane. Si u ndjetë? - Moment i ëndërrave të mija. Kisha synime të mëdha, të shkëlqeja në "Super League". Puna e bërri të veten. Me golin tim në lojën e fundit të kualifikacionit kundra FC Winterthur, që fituam 1:0 u realizua promocioni në ligën e parë zvicerane. Ai moment do të jetë i ngulitur dhe i paharruar në kujtimet e mija.

Pas 20 golave në vitin 2003 dhe pas lëshimit të pasaportës zvicerane nuk kaluan shumë ditë dhe selektori zvicran, Jakob Kuhn, u thirri në kombëtare. Si ju erdhi informimi për thirrjen, dhe cila ishte ndjenja që ju përshkoi në atë moment? - Duhet të them, se në atë kohë Zvicra kishte krizë të sulmuesve. Mediat zvicrane krijuan një shtytje të madhe favorizuese, sepse une shënojsha gol pas goli. Në atë kohë unë vendosa me familjen time, që ti dërgoj dokumentet për nënshtetësinë zvicrane. Shtyrje e madhe erdhi edhe nga Federata e Zvicrës që u angazhu totalisht. Kuhn në një bisedë telefonike më tha, se jam lojtar interesant dhe shpreson të jem së shpejti në kombëtaren e Zvicrës. Haberin për thirrjen në përfaqësuese e morra, kur një lojtarë i Thun-it më kishte lënë mesazh në telefon, se ka lexuar në gazetë, se jam i thirrur për një lojë miqësore.

Loja e parë në kombëtaren e Zvicrës. Shqiptari i parë me uniformën "kuq e bardhë". Në Genève, 30.000 spektatorë, në gjysmën e lojës zavendësohet legjenda zvicrane Stéphane Chapuisat, në vend të atij Milaim Rama. Përshkruani emocionet e ditës kundër kampionit evropian Francë. - Në atë moment ndjeva kënaqësi tepër të madhe. Ditën e Genèvës nuk do ta harroj kurrë. Në fushën e gjelbërt ishin lojtarët fitues të kampionatit Evropian 2000 si Zidane, Henry, Desailly, Vieira etj. Ndjehesha shumë krenar. Kam edhe një foto pas lojës që dola me Zidane. E kam në shtëpi për kujtim.

Ndjeheni i lumtur, që u vendosët të luani për kombëtaren zvicrane? - Cka do të ishte alternativë tjetër? Shqipëria?
– Para se me vendosnit të pranonti thirrjen e Kuhnit, a patët kontakte me FSHF-në? - Mu krijuan dy mundësi. Të vendosë për Zvicrën, apo të luaj për Shqipërinë. Fati deshti që të vesh kuq e bardhë. Por Shqipëria atëherë u vonua. Në qofët se do ti përcjellte letrat FSHF-ja dhe të ishte më e zgjuar dhe e vëmendshme në veprime, do të më kishte thirrë më herët se Federata Zvicrane.

Më vjen keq për z. Cela, por une deri në momentin e fundit kam pritur të thirrem nga FSHF-ja, dhe në fund vendosa të luaj për Zvicrën. Kuhn-i më tha, se do të më jape mundësi të vërteta. Shpresoj që në të ardhëshmen të ketë shqiptarë të tjerë në kombëtare, pse jo edhe në të tjera, siç janë Behrami dhe Xhemaili në Zvicër apo Kuqi në Finlandë.

Mund të vërejmë, se në asnjë prej 7 ndeshjeve në "kuq e bardhë" nuk mundët të fillonit si titullar që nga minuta e parë, por çdo herë keni hyrë në lojë si "xhoker". Mërziteni që nuk ju dha trajneri Kuhn besim, të vërtetoni vlerat tuaj në kombëtaren? - Po. Por duhet të pranoj vendimin e atij. Nuk më dha shanse ti tregoj kualitetet e mija në lidhje me kombëtaren zvicrane. Do të shënoja gola, sipas shansave. Kështu që mbetem me 7 ndeshje dhe asnjë gol në librat historike të kombëtares.

Si shqiptari i parë në përfaqësuesen A të Zvicrës patët mundësi, të jeni anëtarë i një kampionati evropian. Cilën përshtypje e morrët me vehte nga Portugalia në vitin 2004, që do tu tregoni edhe pasardhësve tuaj, pasi edhe ju morrët pjesë aktive me lojën kundër Francës, që humbët 1:3? - Prej fillimi deri sa u larguam nga vendi siç përmendët, kam patur një kënaqësi të madhe. Nuk përshkruhen momenten e realizuara atje me fjalë. Me pesë minutat e lojës të fundit në grupin B mbaroi edhe karriera ime e deritashme në kombëtaren zvicrane. Më mbeti dëshirë e flaktë, të luaj më shumë minuta në EURO2004, por ashtu vendosi selektori Kuhn.

Franca në fillim të karrierës internacionale, Franca në fund. Ju ndjek Franca edhe në jetën private? Cili lojtarë francez ju la përshtypje më të mirë në ata dy lojrat kundra fqinjës të Zvicrës? -(Buzëqesh) Në Francë deri tash nuk kam qenë asnjëherë privatisht. Kemi luajtur ndeshje përgatitore në Sochaux me Thun-in (1:1). Por lidhje tjetër me Francën nuk kam. Në Gjermani 2006 kam patur dëshirë të madhe të fitoj ekipi francez finalen, pasi morra vesht se edhe legjendari Zidane do të merrt pjesë në skuadrën. Vështirrë të ketë lojtar tjetër siç ishte "Zizou".

Pas kampionatit evropian pritej, të vazhdonit me karrierën në Thun. Ju vendosët të ja ktheni shpinën Thunit dhe të largoheni për në rradhët e Augsburgut, klub ambicionez në Gjermani, që luante në ligën e tretë. – Njëzëshëm rrethina e Thun-it ishte në mendim, se aspekti financial ishte vendimtar për këtë transfer. Kanë të drejt ata? - Edhe po edhe jo. Primare ishte aspekti sportiv, që u largova nga Thuni. Në mendim ishte të realizohet promocioni në ligën e dytë të Bundesligës dhe pas asaj shpresoja të bëhesha edhe më i nevojshëm e interesant për ekipin e Kuhnit (kombëtarja zvicerane). Ishte gjë e re për mua, të provoj fatin tim jashtë Zvicrës, pasi arrita maksimumin në Zvicër me Thun-in. Ndoshta ishte edhe gabim, që shkova në Augsburg. Kisha kontratë 2-vjeçare. Trajner ishte Armin Veh, që tani udhëheqë VfB Stuttgart në ligën e parë. Pasi filluan lëndimet u dëshprova. E kisha të qartë, se nuk do të ftohem prej ligës së tretë në reprezentacion. Deshta të tregoj lojra të mira në Augsburg, por lëndimet më lanë mbrapa.

Pas një sezoni, mund të themi pa fortunë dhe me lëndime të ndryshme në Gjermani, u kthyet në vitin 2005 në Zvicër. Schaffhausen ishte klubi që ju pranoj me duart hapur?
- Nuk mendova të kthehem në Zvicër kaq shpejt. Por u ktheva afër familjes time. Kontaket kisha sërisht edhe me Thunin. Mundesha të qendroja edhe në Gjermani. LR Ahlen (liga e dytë) ishte një ndër skuadrat e interesuara, që dëshiruan të më merrnin. Para se me fluturoja në drejtim të Ahlenit doli para Schaffhausen, që më kërkuan. Vendosa të rikthehem në Zvicër.

Mund të themi se transferimi i fundit, sërisht në Thun në qershorin e vitit të kaluar do të jetë stacioni i fundit i Milaim Ramës? - Nuk dihet fati im në futboll. Është e mundur të përfundoj në Thun. Shëndeti mbi të gjitha do të tregojë të vetën. Si dhe nga ana tjetër sukseset e mija personale.

A keni plane konkrete, çfarë dëshironi të realizoni pas karrierës së juaj aktive, pasi ju përfundon kontrata me Thun-in në vitin 2008? Keni oferta tjera, a keni biseduar me drejtorin sportiv, Reto Gertschen, për të vazhduar kontratën? - Nuk ka biseda konkrete deri tani.

Kam filluar me kurse trajnerash. Aktualisht e kam licencës UEFA C, që më është mundësuar prej klubit tim FC Thun.

Si shqiptarë na intereson mendimi juaj se si e shihni zhvillimin e futbollit në vendlinjen e juaj, ku kemi një numër të lartë të lexuesve. - Gjatë disa pushimeve që kam zhvilluar në Kosovë kam përcjellë edhe disa lojëra. Futbolli kosovar dalëngadalë bën hapa drejt futbollit Evropian. Mungojnë infrastrukturat e duhura. Shpresoj që edhe Kosova të pranohet si shtet i pavarur, që të ketë investime nga ana e FIFA-s dhe UEFA-s.

A mendoni të riktheheni në një funkcion më të lartë në futbollin shqiptarë të Kosovës? - Për momentin nuk kam patur mendime të tilla. Por si çdo herë në futboll, nuk dihet çka do të sjellë e ardhëmja. Koha do ta tregoj të vërteten.

Cili është ndryshimi më kryesor, që duhet të realizohet në Kosovë, që edhe niveli i ligës të përparojë? - Është vështirë ta vlerësojmë direkt nga perendimi. Për të dhënë përgjigje të saktë, duhet të gjendemi në vend. Me sa e shoh unë, janë krejt personat të angazhuar maksimalisht dhe punojnë me lojtarë të rinj. Zhvillohen kurse trajnerash, që e mirëpres. Është tepër pozitive, që lojtarët e vjetër kthehen në funkcione të larta dhe punojnë intensivisht.

Pritet që edhe Kosova të pranohet nga FIFA si anëtare e plotë, që mund të garoje në lojrat kualifikuese botërore dhe evropiane. Derisa statutet e FIFA-s nuk lejojnë lojtarët të luajnë për dy shtete të ndryshme, duhet të kemi parasysh, se Milaim Rama nuk do të ketë kurrë mundësi, ti mbroje ngjyrat e Kosovës. A është një plagë e dhimbshmë ky fakt për ju, pasi keni luajtur për Zvicrën deri tash? Kam dëshirë tepër të madhe ta veshi fanellën e Kosovës. Shpresoj të lejohet nga FIFA, që të "transferohen" lojtarët nga federatat e huaja.

Kosova me talentët e saj e përforcon kombëtaren e Shqipërisë. Shumica e lojtarve kosovarë do të vendosin të luajne për Kosovën, nëse pranohet në FIFA. Sa rëndë do të jetë ky vendim për FSHF-në, ku shtyllat e saj si Cana, Curri, Hasi, Kastrati, Dallku etj. do të largohen prej kombëtares së Shqipërisë? - Do të vendos secili lojtar për vete. Lojtarët që i përmendët janë me të vërtetë shtylla të pazëvendësueshme.

Por a do të kthehen, do të jetë dëshira e atyre. Selektori Rugova ka thënë se dera do të jetë e hapur për krejt shqiptarët kosovarë. Besoj se për FSHF do të jetë vështirë, por lojtarët do të vendosin vetë.

Cila do të ishte ndjenja juaj personale kur e keni parasysh se si u ndjetë në ndeshjen e madhe midis "Yjeve"? - Ishte një moment fantastik. Loja u zhvillua për nder të Festës të Flamurit. Për mua një kënaqësi jashtëzakonisht e madhe. Përfitoj nga rasti ti drejtoj falenderimet e mija selektorit Rugova edhe një herë për ftesën që ma dërgoi. Veçanërisht, edhe klubin tim Thun duhet ti faleminderohem që dolën korrekt dhe të mirëkuptueshëm për dëshirën time, që të merrja pjesë në këtë lojë. Në situatën që gjindeshim në tabelë, nuk janë shumë klube në Evropë kaq tolerante! Loja ishte direkt në televizion, mbi 10.000 shikues në Prishtinë, ishte nder që mu dha rasti të luaj për herë të parë në atë atmosferë speciale. Prej zbritjes në Prishtinë isha tepër i emocionuar!

A po e ndjekni juve futbollin shqiptarë, dhe nëpër mjet të cilave media e ndjekni? - E ndjeki nëpermjet shtypit, nëpërmej televizionit. Me mundësitë e internetit jam edhe më i informuar se çka ndodhë në Kosovë, Shqipëri dhe Maqedoni. Jam lexues i rregullt i faqes suaj ne internet si edhe disa faqjeve të tjera! Ka shumë material për të lexuar dhe për ta ndjek futbollin në vendlindje (buzëqesh).

Cili është mesazhi i juaj për dashamirët e futbollit si dhe vetë Kosovën? - Së pari e përshëndes faqjen tuaj, që angazhohet për futbollin shqiptar në vend dhe jashtë tij. Është kënaqësi e vërtetë të vërej se si punoni për futbollistët shqiptarë. Sportistëve shqiptarë ku do që gjenden u dëshiroj të kenë shëndet dhe suksese në vitin 2007. Familjes time i faleminderohem për mbështetjen, që pa ndihmën e tyre nuk do të isha këtu ku jam.

Ju urojme suksese dhe nje periudhë të larmishme me FC Thun. - Faleminderit për intervistën, e ju dëshiroj çdo të mirë në jetë e kudo.

Skeda personale
Emri / Mbiemri: Milaim RAMA
Pozicioni: Sulmues
Ditëlindja (mosha): 29-Shkurt-1976 (30)
Nënshtetësia: Zviceriane
Kombësia: Shqiptare
Vendlindja: Kosovë
Klubi: Thun • Zvicër
Kontrata skadon: 30-Qershor-2008
Lartësi / Peshë: 1.85m • 78kg
Ndërkombëtare / gola: 7/0
Debutimi / E fundit: 20-Gusht-2003 • 21-Qershor-2004
Fanella: 9

Karriera si lojtar
Sezone - Klubi - Ndeshje - Gola
2006/2007 FC Thun (1.) 16 2
2005/2006 FC Schaffhausen (1.) 26 5
2004/2005 FC Augsburg (3./GER) 13 1
2003/2004 FC Thun (1.) 34 10
2002/2003 FC Thun (1.) 33 20
2001/2002 FC Thun (2.) 35 25
2000/2001 FC Thun (2.) 33 7
1999/2000 FC Thun (2.) 33 8
1998/1999 FC Thun (2.) 26 5
1997/1998 FC Thun (2.) 27 2

Erzen Ramadani