Futbollisti që pëlqen vajzat shqiptare por dashuron një franceze.





“Unë mundohem që ta përfaqësoj sa më mirë Shqipërinë dhe dëshiroj që edhe futbollistët e tjerë nga vendi ynë, të kenë fatin tim. Biznesin ua kam lënë të tjerëve. E them edhe njëherë se për mua parësor është futbolli. Më pas, shohim e bëjmë”.

Nuk e di se çfarë meditonte atë ditë Edvin Murati, teksa pinim një kafe pranë Akropolit të lashtë, brenda në “zemër” të Athinës. Ndoshta mendonte për rrugën e gjatë që ka bërë për të ardhur deri këtu. Ndoshta mendonte për Shqipërinë dhe ëndërronte të ishte pranë saj, ndoshta prindërit, shokët. Ndoshta mendonte për Parisin, Lilën apo Selanikun.Madhështia e Akropolit është vërtet magjepsëse dhe meditimet në këtë rast janë më se të justifikueshme.

Por, Edvin Murati është nga ata futbollistë, që në mjedisin sportiv grek është bërë i njohur që kur luante në Francë. Superklube të tilla si Olimpiakosi dhe Panathinaikosi e kishin vënë në kohë atë në planet e tyre. Por fati e solli të luajë për Iraklis, klubin e dytë më të vjetër në Greqi. Qetësinë e atij mendimi ia prish kërkesa për të dhënë një intervistë, e cila menjëherë kthehet në kënaqësi për të tek flet për veten. Edvin, një sportist është në qendrën e opinionit aq më shumë kur ka famën tuaj. Kësisoj keni fituar shumë admirues, që ju shohin, ju ndjekin nëpërmjet televizionit nëpër stadiume e ju duartrokasin. Por ndoshta ata ende nuk dinë diçka më shumë nga jeta juaj.

Pra, kush është Edvin Murati?
-Kam lindur në Tiranë. Nënën e kam nga Tirana, ndërsa babain shkodran. Kam luajtur me të rinjtë e Partizanit, me trajner Luke Shaqirin, dhe në moshën 15-vjecare jam larguar nga Shqipëria.
- E filluat emigracionin që fëmijë.

A mund të na tregoni diçka nga fëmijëria juaj?
- Ishte shumë e rëndë të largoheshe në atë moshë. Kam shumë emocione kur e kujtoj atë çast, sepse më kujtohet nëna që më ndiqte nga pas duke qarë e duke folur: “ Ku shkon, Edvin, je shumë i vogël”. Por unë u largova nga Shqipëria jo se nuk e doja atë, por që në atë moshë kisha ëndrra për t’u bërë dikush, pra një futbollist i mirë. Këto kushte më mungonin, atëherë, dhe unë si shumë të tjerë , u detyrova të largohem.
- Megjithatë ju keni arritur shumë. Të luash me një nga ekipet më të mira të Francës, siç është “Paris SG”, besoj se nuk është pak. Por një ngjarje tjetër që pakkush mund të përjetojë në jetën e tij, është marrja e pasaportës franceze dhe interesimi personal për këtë , i presidentit francez Zhak Shirak. Është kështu apo jo?
- Kur luan mirë në një vend edhe njerëzit të duan e të përkrahin, paçka se jo rrallë , ne, si shqiptarë, na shohin me sy tjetër. Kur isha te “Paris SG”, Zoti Shirak vinte gjithnjë, sepse ishte simpatizant i këtij ekipi. Ai e mori vesh ,se në këtë ekip luante edhe një shqiptar, që vuante shumë nga mungesa e dokumentacioneve. Pasi u njoh me hallin tim, pas gjashtë muajsh më dha pasaportën franceze.
Po bëhen shtatë muaj që jeni në Greqi.

Jeni i gëzuar apo jeni penduar për rrugën që keni nisur?
- Për këtë rrugë që kam nisur nuk jam penduar. Mendova se për momentin kjo ishte zgjidhja më e mirë. Unë asnjëherë nuk jam penduar për zgjedhjet që kam bërë. Në Greqi zhvillohet një kampionat interesant, ndërkohë që unë mësoj një gjuhë tjetër të huaj dhe përfitoj shumë nga një kulturë e lashtë, siç është kultura greke. Por unë nuk harroj kurrë se nga vij. Në çdo moment mendoj se si t’i paraqes sa më mirë vlerat si shqiptar, karakterin, kulturën, nivelin, për të cilën ndihem gjithnjë krenar.
- Këtë po e bëni tani në Greqi?
- Jo. Këtë e kam bërë edhe në Francë, edhe në Gjermani ku kam luajtur. Jam munduar gjithnjë të përshtatem me kulturën e këtyre vendeve, që mendoj se është gjëja e parë dhe më e rëndësishme për çdo futbollist që shkon në një vend të huaj.

Si e kaloni një ditë të zakonshme?
- Gjithçka varet nga stërvitja. Gjëja e parë është pikërisht kjo, për të cilën jam shumë i impenjuar. Në funksion të saj ndërtoj programin e punëve që do të bëj gjatë ditës. Vazhdoj kursin e gjuhës greke. Më pëlqen kinemaja, muzika, punoj në kompjuter...
- Çfarë ju pëlqen nga ushqimi i përditshëm?
- Kuzhina greke është shumë e pasur.
- Po nga pijet?
- Nuk preferoj asnjë.
- Cigaren e pini? Nëse po, çfarë marke është ajo?
- Nuk e pi fare, madje më shqetëson kur e pijnë të tjerët.
- Po të futeshit në një lokal ku shiteshin kaseta dhe CD, çfarë do të blenit?
- Kam zënë shoqëri me një nga këngëtarët më të famshëm grekë, Andonis Rremos.Më pëlqen edhe këngëtarja e njohur greke, Ana Visi.
- I preferoni buzuqet?
- I pëlqej por aktualisht nuk ndjek. Kam qënë vetëm dy herë, edhe pse muzika greke më pëlqen shumë.

Keni zënë miq në Greqi?
-Po.
- Po shoqe?
- Edhe shoqe. Vajzat greke janë shumë provokuese, por unë bëj jetë të rregullt me shoqen time franceze.
- Kam dëgjuar se nëpërmjet internetit në adresën tuaj janë dërguar shumë mesazhe. Nëse nuk përbën sekret a mund të na flisni për ndonjërin?
- Një vajzë më pyeste se kush më pëlqente më shumë, një vajzë shqiptare, franceze apo greke?
- Dhe cila ishte përgjigjia juaj?
- Më pëlqejnë vajzat shqiptare.
- Çfarë keni sjellë nga Franca dhe çfarë keni marrë gjatë kësaj kohe nga Greqia?
Kam sjellë nga Franca bagazhin e madh sportiv të shkollës franceze, ndërsa nga Greqia gjatë kësaj kohe të shkurtër që jam këtu kam marrë diçka nga kultura e lashtë e këtij vendi fqinj.
- Edvin Murati thonë se është një futbollist shumë i mirë por thonë se është edhe një biznesmen shumë i suksesshëm.

Sa të vërteta janë këto fjalë?
Për momentin jam futbollist dhe gjëja kryesore për mua është fusha e blertë. Unë mundohem që ta përfaqësoj sa më mirë Shqipërinë dhe dëshiroj që edhe futbollistët e tjerë nga vendi ynë të kenë fatin tim. Biznesin ua kam lënë të tjerëve. E them edhe njëherë se për mua parësor është futbolli. Më pas, shohim e bëjmë.
Thuajse në çdo ndeshje bien në sy reklama të shumta, ku vleresohet Edvin Murati. Çfarë ndieni kur i shikoni këto parulla nga fusha ku luani?
- Nuk e fsheh, ndiej shumë kënaqësi. Kam shumë miq e shokë. Dhe parullat i kuptoj si shprehje të respektit ndaj meje. Besoj se këtë kënaqësi e dëshiron gjithkush.

Çfarë i mungon kombëtares sonë , sipas mendimit tuaj?
- Organizimi, eksperiencat, konditat etj. Them sepse janë të gjitha mundësitë që këto mangësi të eleminohen..
- Cila mund të jetë e ardhmja e Edvin Muratit?
- Tani për tani ndihem shumë mirë në Selanik.
- Çfarë do t’u uronit dashamirësve të sportit shqiptar?
- Të luajnç sa më mirë, të paraqiten sa më mirë.

Vetëm kështu mund t’ua shpërblejnë të gjithë sportdashësve shqiptarë, të cilët presin shumë prej meje dhe shokëve të mi..